© website eigenaar   Rob Wijnands 2013

Volkstuinvereniging ”Achter de Vuurlijn”

Interview met Jan van Ditmarsch en Ida ter Haar Jeugd, werk en het heden Jan wordt in 1937 geboren in Utrecht. Hij is het zesde kind in een gezin met acht kinderen. Bij zijn geboorte weegt Jan 12 pond. Zijn moeder heeft wel enige tijd nodig om hiervan bij te komen! Het is een warm gezin waarin de oudste kinderen een deel van de opvoeding op zich nemen. Jan, met zijn bos blonde krullen, is het lievelingetje van zijn oudere zussen. Als Jan klein is neemt zijn vader, die onderwijzer is, hem vaak mee naar school. Daar ontstaat Jans liefde voor het onderwijs. Als vervangende dienstplicht wordt Jan als onderwijzer te werk gesteld op de Zuid-Hollandse eilanden. Ook in die tijd is er een tekort aan onderwijzers. Hij krijgt een combinatieklas twee en drie, (nu vier en vijf) met daarin 54 kinderen. Wel iets gehoorzamere kinderen dan nu, dat scheelt weer. Jan verhuist naar Montfoort en in die tijd gaat hij MO Nederlands doen. Het dorpse leven bevalt Jan niet. Hij verhuist naar Uithoorn. Hij maakt de overstap naar het voortgezet onderwijs en gaat les geven in Amsterdam op Mavo Zuid. Daar ontmoet hij een leuke tekenjuf en met haar is hij nu al weer zesendertig jaar getrouwd. Als Jan met pensioen gaat houdt hij zich bezig met fietsen, tuinieren en lezen. Ook verzorgt hij de boodschappen en kookt hij want Ida is druk met haar werk. Ida Ida wordt in 1956 geboren. Zij is enig kind. Het gezin woont in Amsterdam-West op een etagewoning. Ida speelt weinig op straat en is druk in de weer met kleertjes maken voor haar barbiepop, met tekenen en met lezen. Op de basisschool gaat de klas naar de schooltuintjes. Alles wat zij mee naar huis neemt wordt door haar moeder weggegooid in verband met ongedierte. Er ontstaat dus geen grote liefde voor tuinieren. Na de middelbare school gaat Ida naar de lerarenopleiding en haalt de bevoegdheid tekenen en textiele werkvormen. Zij geeft les op een aantal middelbare scholen in Amsterdam en op de Pedagogische Academie in Haarlem. Op Mavo Zuid komt zij Jan tegen en van het een komt het ander. Naast haar werk in het onderwijs schildert Ida, vrij werk voor exposities, opdrachten voor uitgeverijen en voor o.a. het tijdschrift Margriet. Als het onderwijs meer tijd vraagt omdat Ida zich met de schoolorganisatie bezig houdt en in de schoolleiding plaats neemt schiet het schilderen er bij in. In 2019 gaat zij met vervroegd pensioen. Sinds kort heeft zij de kwast weer opgepakt en beschildert zij vazen. Google Ida ter Haar en op haar Facebook pagina kun je nog meer van haar huidige werk zien. Gezondheid Voor Jan is zijn gezondheid op dit moment het belangrijkste in zijn leven. Op het moment dat je lichaam je in de steek gaat laten besef je hoe belangrijk het is om je goed te voelen en wordt dat prioriteit nummer een. Ook voor Ida is gezondheid, en dan met name de gezondheid van Jan, het belangrijkste in haar leven. Daarna komt vriendschap. In 2019 heeft Jan bij zijn kasje nog zinnia’s uitgepoot. Daarna wordt tuinieren lastig. Op zijn hoge leeftijd zit tuinieren er niet meer in. Ook fietsen wordt lastig. Gelukkig houdt Jan erg van lezen en muziek luisteren. Blij en verdrietig Als je een hoge leeftijd bereikt ben je blij als je iedere dag weer wakker wordt en je een beetje redelijk fit je bed uit komt. Voor Ida speelt dat niet, zij is blij met Jan, haar vrienden, de tuin en het schilderen. En allebei zijn ze blij als de zon schijnt! En allebei worden ze heel erg verdrietig van donkere luchten en regen! Zeker als de tuin verandert in een eendenvijver! De tuingeschiedenis van Jan Vanaf zijn zevende jaar helpt Jan zijn oom in de moestuin. Hij vindt het geweldig. Als zijn vader met een groep schoolkinderen naar de schooltuintjes gaat is Jan ook van de partij. Het verlangen naar een tuin zit er vanaf dat moment in. Altijd een tuin bij zijn huis en altijd een moestuin. Zijn eerste tuin heeft hij langs de Zijdelweg, voor de hoge flats. Daarna volgt een tuin langs de Amstel. Kleigrond, niet om door te komen maar met waanzinnige oogsten. En dan verhuist Jan, zo’n 35 jaar geleden, naar zijn tuin langs de Vuurlijn. De tuingeschiedenis van Ida De tuingeschiedenis van Ida begint pas eind jaren negentig als Ida interesse krijgt in het kweken van pompoenen en bloemen. Daarvoor boeit tuinieren haar totaal niet. Maar langzaamaan krijgt zij er steeds meer lol in. In de jaren dat Jan alleen tuiniert kweekt hij vooral onkruid. Dit tot groot verdriet van zijn buren. Jan tuiniert volgens de JBF-methode (Jan-Boeren-Fluitjes) maar met ontzettend veel plezier. Als de tuin langzaam meer verandert in een bloementuin, blijft Jan nog lang groenten als sperziebonen, aardappelen, prei en bieten kweken. Nog steeds in gezelschap van onkruid. Gelukkig maakt Ida daar korte metten mee. De leuke en minder leuke kanten van tuinieren en kleine ergernissen In de tijd dat Jan actief tuiniert vindt hij zaaien en oogsten het allerleukst. En vooral het contact met de medetuinders. Onkruid wieden is het minst leuke karwei. Wat hij ook graag doet is met zijn hengeltje aan de slootkant zitten. De vangst is niet groot maar het gaat om de activiteit. Heerlijk zitten in de tuin met een boek is toch wel het lekkerst. Waar Jan zich echt aan kan ergeren (haha) zijn tuinen waar het onkruid woekert. Hij moet er zelf om lachen! Ida vindt het samenstellen van een mooi boeket het allerleukste om te doen. Haar lievelingsbloem is de Zinnia. Haar grootste ergernis is de buxusrups. Ida heeft de strijd opgegeven en de buxus een kopje kleiner gemaakt. De mot heeft gewonnen. De betekenis van tuinieren Voor beiden betekent de tuin veel. Tuinieren geeft veel rust en gezelligheid en de tuin is een heerlijke plek om te zitten. Op dit moment hebben Jan en Ida een bloementuin met heel recent een kleine boomgaard en een fris gazonnetje.
Ida ter Haar en Jan van Ditmarsch
Meester Jan en z’n klas
Montfoort: te dorps
Amsterdam MAVO Zuid
uitplanten van de Zinnia’s
eendenvijver
de geteisterde buxusbollen
nieuw: de boomgaard en het gazon
de kunstwerken van Ida
De tuin: rust, gezelligheid en een heerlijke plek om te zitten
achterdevuurlijn